Legislation in Israel: Netanyahu in the lead, but still without most to rule

Obóz Benjamina Netanyahu pozostawał na szczycie izraelskiej parlamentu 27 października 2026 r., ale nie pojawiła się większość. W wydaniu opublikowanym 28 października o godz. 12.34 The Times of Israel opublikował projekcję 54 miejsc dla odchodzącego bloku premiera, w porównaniu z 49 dla bloku Gadi Eisenkot i 17 dla partii arabskich. Rozkład ten, dokonany po policzeniu 84,5% pól do głosowania, pozostaje tymczasowy: bezwzględną większością w Knesset jest 61 z 120 posłów. [S41] [S3]

Kolejne dane liczbowe, a nie wynik ostateczny

Postęp wychodzącego bloku został utrzymany w miarę dokonywania obliczeń. Pierwsze sondaże wyborcze nieco wyprzedziły opozycję, zanim niektóre szacunki dały obu stronom równe. Przy 50.1% pustych głosów La Libre zdobył 56 miejsc dla Netanjahu i jego sojuszników, 49 dla opozycji i 15 dla partii arabskich. Afrykańczycy zgłosili 70% dystrybucji 54, 47 i 19 miejsc. Publikacje te opisują różne etapy tych samych wyborów, a nie sprzeczne wyniki końcowe. [S3] [S6] [S2]

Zapowiedziany postęp arabskich formacji nie powinien zatem zostać zamrożony na 19 miejscach: kolejny punkt Timesa Izraela przyznaje im 17 wybranych. Media powiedziały, że głosy pod podwójną kopertą, zwłaszcza wojskowi, zostały policzone później. Rozróżnia się również pola do głosowania liczone od pól do głosowania rozebranych: wartości te nie są bezpośrednio wymienne. [S41]

Mobilizacja była silna, z udziałem 77,7%, przedstawione przez La Libre i Radio- Kanada jako najwyższy od 1999 roku. Nie rozwiązuje jednak kwestii sojuszy: żaden z dwóch głównych bloków nie, w przedstawionych prognozach, większość pozwalała mu samodzielnie rządzić. [S3] [S10]

Dwóch zalotników, żadnej koalicji

Netanjahu i Eisenkot powiedzieli, że są gotowi stworzyć rząd. Pierwszy wzywa do "silnego rządu prawicowego" i podkreśla, że Likud pozostaje pierwszą partią. Drugi przedstawia pierwsze szacunki jako "całkowite odrzucenie" ustępującej władzy i obiecuje zrobić wszystko, aby rządzić. Są to polityczne interpretacje głosowania, a nie dowody na istnienie porozumienia parlamentarnego. [S6] [S10]

Główną przeszkodą są akceptowalni partnerzy. Netanjahu odrzuca rząd oparty na partiach arabskich, które nazywa "antysyjonistą". Radio- Kanada donosi, że Eisenkot również wykluczył współpracę z tymi grupami, pomimo oferty Mansour Abbas, lidera Raam. Sprzeciw wobec Netanjahu nie jest zatem wystarczający do utworzenia wspólnego projektu rządowego. [S3] [S10]

Waga wyborców będzie zależeć od wyboru sojuszu

Propozycje arabskich formacji są różne. Mansour Abbas powiedział, że jest gotowy do pracy z Eisenkotem. Jednolita Lista zaproponowała poparcie parlamentarne dla koalicji z wyjątkiem Netanjahu; jej przywódca, Youssef Jabarien, wzywa do partnerstwa judeoarabskiego i potwierdza, że ci, którzy chcą zastąpić rząd, będą musieli omówić jego utworzenie. Udział ministerialny i wsparcie zewnętrzne nie angażowałyby stron w ten sam sposób. [S10] [S7] [S42]

Po lewej stronie Yair Golan wzywa opozycję do połączenia sił z partiami arabskimi i potępienia różnicy między głosami żydowskimi a arabskimi. Nieporozumienie dotyczy zatem politycznej legitymacji partnerów i zdolności ich wyborców do wywierania wpływu na rząd. Stanowiska te pozostają stanowiskami zidentyfikowanych urzędników: nie udzielają one jednolitej woli wszystkim obywatelom żydowskim lub arabskim. [S15] [S42]

Obowiązki Poza dystrybucją departamentów

Po oficjalnym ogłoszeniu wyników prezydent Isaac Herzog musi wyznaczyć kandydata do utworzenia rządu. Pozostaje jeszcze kilka kwestii do rozważenia: rozszerzenie bloku, rząd mniejszościowy przy wsparciu zewnętrznym lub umowa związkowa między przeciwnikami. Powrót do urny wyborczej jest możliwy w przypadku impasu, podczas gdy Netanjahu nadal będzie pełnił funkcję premiera. Żaden z tych scenariuszy nie został przedstawiony jako umowa zawarta w dostępnych informacjach. [S7] [S15]

Negocjacje obejmą również odpowiedzialność przywódców. W dniu 7 października 2023 r. Eisenkot obiecał niezależną komisję śledczą w sprawie niepowodzeń w zakresie bezpieczeństwa, za które oskarża Netanjahu o odpowiedzialność. Odchodzący premier broni swojej równowagi i osłabienia wrogów Izraela. Poza wyborem szefa rządu, przyszłość tej obietnicy śledczej będzie konkretnym punktem oceny zobowiązań przyszłej koalicji. [S32] [S34]