Wetgevende in Israël: Netanyahu aan de leiding, maar nog steeds zonder meerderheid om te regeren

Het kamp van Benjamin Netanyahu bleef op 27 oktober 2026 aan de top van de Israëlische wetgevende macht, maar er ontstond geen meerderheid. In een uitgave gepubliceerd op 28 oktober om 12:34 uur, rapporteerde The Times of Israel een projectie van 54 zetels voor het blok van de aftredende premier, tegenover 49 voor het blok van Gadi Eisenkot en 17 voor de Arabische partijen. Deze verdeling, gemaakt na 84,5% van de stembussen, blijft voorlopig: de absolute meerderheid in de Knesset is 61 van de 120 parlementsleden. [S41] [S3]

Opeenvolgende cijfers, geen definitief resultaat

Het voorschot van het uitgaande blok werd gehandhaafd naarmate de telling werd gemaakt. De eerste stemrondes plaatsten de oppositie enigszins vooruit, voordat sommige schattingen beide partijen gelijk gaven. Op 50,1 procent van de blanco stemmen won La Libre 56 zetels voor Netanyahu en zijn bondgenoten, 49 voor de oppositie en 15 voor de Arabische partijen. Afrikanews meldde een 70% verdeling van 54, 47 en 19 zetels. Deze publicaties beschrijven verschillende stadia van dezelfde verkiezing, niet tegenstrijdige eindresultaten. [S3] [S6] [S2]

De aangekondigde opmars van Arabische formaties moet daarom niet worden bevroren op 19 zetels: het volgende punt van de Times of Israel crediteert hen met 17 verkozenen. De media zeiden dat de stemmen onder dubbele enveloppe, vooral die van het leger, later werden geteld. Het onderscheidt ook getelde stembussen van gestripte stembussen: deze percentages zijn niet direct onderling verwisselbaar. [S41]

De mobilisatie was sterk, met een deelname van 77,7%, gepresenteerd door La Libre en Radio-Canada als de hoogste sinds 1999. Zij lost echter de kwestie van de allianties niet op: geen van de twee belangrijkste blokken heeft in de gerapporteerde prognoses een meerderheid die het alleen bestuurt. [S3] [S10]

Twee aanbidders, geen coalitie verworven

Netanyahu en Eisenkot zeiden beiden dat ze klaar waren om een regering te vormen. De eerste roept op tot een "sterke rechtse regering" en benadrukt dat de Likud de eerste partij blijft. De tweede presenteert de eerste schattingen als een "volledige disavowal" van de uitgaande macht en belooft alles te doen om te regeren. Deze verklaringen zijn hun politieke interpretaties van de stemming, geen bewijs dat er een parlementair akkoord bestaat. [S6] [S10]

Het belangrijkste obstakel is aanvaardbare partners. Netanyahu verwerpt een regering gebaseerd op Arabische partijen, die hij "anti-Zionist" noemt. Radio-Canada meldt dat Eisenkot ook de samenwerking met deze groepen had uitgesloten, ondanks het aanbod van Mansour Abbas, leider van Raam. De oppositie tegen Netanyahu is derhalve niet voldoende om een gezamenlijk regeringsproject te vormen. [S3] [S10]

Het gewicht van de kiezers zal afhangen van de keuze van de alliantie

De voorstellen van de Arabische formaties zijn verschillend. Mansour Abbas zei dat hij klaar was voor Eisenkot. De Unified List heeft parlementaire steun voorgesteld voor een coalitie met uitzondering van Netanyahu; Zijn leider, Youssef Jabareen, roept op tot een Judeo-Arabische partnerschap en bevestigt dat degenen die de regering willen vervangen zullen moeten bespreken met haar formatie. De deelname van de ministers en de externe steun zouden de partijen niet op dezelfde wijze betrekken. [S10] [S7] [S42]

Aan de linkerkant doet Yair Golan een beroep op de oppositie om de krachten te bundelen met Arabische partijen en verwerpt Netanyahu's onderscheid tussen Joodse en Arabische stemmen. Het meningsverschil betreft dus de politieke legitimiteit van de partners en het vermogen van hun kiezers om invloed uit te oefenen op de regering. Deze standpunten blijven die van aangewezen ambtenaren: zij geven geen uniforme wil aan alle Joodse of Arabische burgers. [S15] [S42]

Verantwoordelijkheden buiten de afdelingsverdeling

Na de officiële bekendmaking van de resultaten moet president Isaac Herzog een kandidaat aanwijzen om een regering te vormen. Er moet nog een aantal kwesties worden onderzocht: de uitbreiding van een blok, de minderheidsregering met externe steun of de unieovereenkomst tussen tegenstanders. Een terugkeer naar de stembus blijft mogelijk in geval van een impasse, terwijl Netanyahu waarnemend premier blijft. Geen van deze scenario's wordt gepresenteerd als een overeenkomst die in de beschikbare informatie is gesloten. [S7] [S15]

De onderhandelingen zullen ook betrekking hebben op de verantwoordelijkheid van de leiders. Eisenkot beloofde op 7 oktober 2023 een onafhankelijke onderzoekscommissie voor tekortkomingen in de beveiliging, waarvoor hij Netanyahu beschuldigt verantwoordelijk te zijn. De aftredende premier verdedigt zijn evenwicht en de verzwakking van de vijanden van Israël. Naast de keuze van het regeringshoofd zal de toekomst van deze onderzoeksbelofte een concreet punt zijn bij de beoordeling van de verbintenissen van de toekomstige coalitie. [S32] [S34]