Félix Lebrun dubbel Europees kampioen in Ljubljana: verrassing en trots na twee finales

Felix Lebrun won zijn eerste Europese titel in singles, zondag 18 oktober 2026 in Ljubljana, Slovenië. De 20-jarige Fransman versloeg de Zweedse Anton Kallberg in zeven ronden, de dag na zijn dubbele overwinning met zijn broer Alexis. RMC Sport, L. [S2] [S3] [S4] [S7] [S9]

Een favoriet verrast door zijn eigen week

Zijn status als wereld nummer twee maakte hem een favoriet, maar vat zijn gemoedstoestand niet samen. In de commentaren die de ETU na de finale publiceerde, legt Lebrun uit dat hij zich niet op zijn best voelde toen hij arriveerde en zich geen dubbel succes voorstelde. Hij beschrijft een progressieve verbetering over het toernooi. Zijn verrassing is dus het resultaat van zijn week, niet het gebrek aan ambitie: voor de kampioenschappen had hij de individuele titel als een belangrijk doel gepresenteerd. [S2] [S9] [S10]

Deze ambitie betrof precies de Europese kampioenschappen. Lebrun had de single al gewonnen tijdens de Europese Spelen van 2023. Ook herinnerde hij zich vóór Ljubljana aan zijn Europese titels in dubbelspel in 2024 en in teams in 2025. De individuele kroon van deze kampioenschappen bleef te winnen. [S10]

Een omgekeerde afwerking, dan een single-way handvat

Tegen Kallberg moest de Fransman een uitweg vinden uit een langbesloten ontmoeting. Na het verliezen van de eerste inning won hij de volgende twee, waarna hij drie innings naar twee werd geleid. Hij won 7-11, 11-9, 13-11, 8-11, 9-11, 11-6, 11-1. De laatste score mag de weerstand van de Zweden tijdens het grootste deel van de finale niet maskeren. [S3] [S4] [S9]

Uitnodigd voor "Bartoli Time" op RMC beschreef Lebrun "een gekke emotie," en gaf vervolgens zijn waardering voor deze conclusie: "Ik maakte de beste set van mijn competitie, of zelfs mijn leven, over de schoonheid. Deze formule uit het gevoel van de kampioen, die zijn tevredenheid associeert met het werk gedaan met zijn team. [S2]

Het ETTU-rapport specificeert de verandering die zich heeft voorgedaan toen het werd uitgevoerd. Lebrun vertelde zijn coach dat zijn diensten hem niet toestonden het geplande tactische plan uit te voeren. Hij koos er minder voor om zich aan dit plan te hechten en zich te concentreren op het gevecht, punt na punt. Dit is de verklaring die hij geeft van zijn omkering, zonder dat het een enkele oorzaak van de overwinning kan isoleren. [S9]

Kallberg's getuigenis geeft extra inzicht. De Zweed gelooft dat hij een echte kans om te winnen had, toen werd gedestabiliseerd door de verbetering en veranderingen in de Franse diensten. In de laatste twee rondes zei hij dat hij niet meer genoeg druk op de handel kon uitoefenen. De twee tegenstanders beschrijven dus dezelfde verschuiving, de ene sinds de hervatting van het initiatief, de andere sinds de moeilijkheden bij het reageren. [S9]

Twee titels met een gemeenschappelijke familiegeschiedenis

De dag ervoor hadden Felix en Alexis hun Europese kroon in dubbele heren behouden door Kallberg en Kristian Karlsson te verslaan, drie innings in twee. De Zweed eindigde daarmee met twee zilveren medailles, telkens na een finale tegen ten minste één van de broers Lebrun. [S9]

Felix volgde Alexis op, in 2024 in Linz. Hij werd ook lid van Jacques Secrétin, winnaar in 1976, en Emmanuel Lebesson, die in 2016 de Franse prijs kreeg. Op het RMC drong hij aan op de moeilijkheid om dit dubbele te bereiken en op zijn trots om de twee broers twee jaar na elkaar te zien slagen. [S2] [S4] [S7]

Tevredenheid sluit zijn werkprogramma niet af. Lebrun geeft nog steeds aan dat er vooruitgang moet worden geboekt in het kleine spel, de juiste beweging en regelmaat. Hij weigert ook fysiek, mentaal en technisch af te wijken van zijn optreden: volgens hem stond hun ontmoeting op beslissende momenten hem toe om op zijn beste niveau te spelen. [S2]

De Nodrest en Pavade voltooien het Franse succes

De koers van Léo De Nodrest geeft een ander beeld van de moeilijkheden die de winnaar ondervindt. De Nodrest kwam uit de kwalificaties en elimineerde Darko Jorgic en Benedikt Duda voordat hij in de halve finale overgave aan Lebrun, vier rondes in twee, en vertrok met brons. De toekomstige kampioen geeft toe dat de diensten en de eerste aanvallen van zijn landgenoot hem voortdurend in verlegenheid hebben gebracht. [S7] [S9]

Prithika Pavade won ook brons, na een zeven-run nederlaag tegen Elizabet Abraamian ondanks een wedstrijdbal. RFI wijst erop dat het zijn eerste Europese medaille in singles onder de senioren, een meer omschreven formulering dan het "eerste internationale podium" gebruikt door 20 Minutes. Deze podiums completeren het dubbelspel van Lebrun, zonder vooruit te lopen op de volgende internationale deadlines. [S4] [S7]